Gamla árið!

Enn eitt árið senn á enda. Ég verð þó að segja að það slær fátt þessu út! Ég þakka öllum vinum og vandamönnum, nýjum og gömlum innilega fyrir yndislega tíma!

Áramótaheitin fyrir nýja árið eru tvö. Það sama og fyrir árið 2010. Orðiðn út bókinni Pollýönnu.

,, Hún fékk hækjur í böggli frá kristniboðsfélaginu. Hana langaði svo mikið að eignast brúðu, og pabbi hennar hafði skrifað um það. En þegar böggullinn kom, var í honum hækjur. Það fylgdi honum bréf, og þar stóð að enginn hefði gefið brúðu. Það var þarna sem þau léku leikinn fyrst. Leikurinn var í því fólginn að finna eitthvað við alla hluti, sem hægt er að gleðjast yfir. En hvernig er hægt að gleðjast yfir því að fá hækjur þegar maður vill brúðu? Litla stúlkan gladdist yfir því, að hún þurfti ekki á þeim að halda."

Úr bókinni Pollýanna eftir Eleanor H. Porter

Áramótaheitið er að leika þenna leik enn eitt árið í röð. Hitt áramótaheitið er hin fræga setning Ophru Winfrey ,, Live your best life!"

Með þessu hugarfari tek ég nýja árinu fagnandi!

2010

Árið í myndum : Boston, Grundafjörður, Akureyri, Akranes, Nottwill og út um víða veröld

Ich wünsche alle wunderschönes neue Jahr! / Gleðilegt nýtt ár!



"Ég er eins og ég er" Er það ekki setning sem að maður lætur fylgja með inn í nýja árið?

Jóla og Nýárskveðjur frá Sviss

Það koma vonandi jól!

Ég veit þetta er langt. En vonandi gefið þið ykkur tíma til að setjast niður og lesa allt saman.

Dagur 1. Kæri jólasveinn.
Þakka þér ofboðslega hrikalega innilega fyrir að senda mér þennan fallega jóla snjó sem ég óskaði mér um jólin. Hann er þó dálítið blautur og ég á erfitt með að komast á hjólinu í skólann. En það reddast.
Þakka þér fyrir, virðingarfyllst
Árný Lára

Dagur 2. Kæri Jóli
Ég get ekki útskýrt hvað við vorum hissa að heyra frá þér aftur og fá að gjöf, enn meiri snjó og skaflarnir eru farnir að stækka. Að vísu varð ég dálítið lengur á leiðinni í skólann í þetta skiptið.
Þín einlæg
Árný Lára

Dagur 3. Kæri Jóli
Við hljótum að vera eftst í huga þér þessi jól, ég var rétt búinn að líma frímerkið á bréfið til þín þegar ég lít út um gluggan og sé að það er enn og aftur byrjað að snjóa! Ég þurfti reyndar að labba niður brekkuna þar sem þar líka farið að kólna aðeins. Kannski ég verði að kaupa mér hlýrri jakka og húfu fyrir svona veður.
Þakka þér vinsældina, þín
Árný

Dagur 4. Kæri Jóli
Þú hlýtur ekki að hafa fengið bréfið frá mér fyrst þú sendir okkur einn meiri snjó, enn meiri kulda og biluð jólaljós. Ég veit að þú vilt okkur vel
Þinn vinur
Árný

Dagur 5. Kæri Jóli
Ertu orðinn kolvitlaus maður? .Þegar ég frétti að það væri komin gjöf til mín þá var ég að vonast til að fá smá hlýindi en ekki enn meiri snjó! En ég vil ekki vera vanþakklát í þinn garð
Þín Árný

Dagur 6. Jóli?
Hvað ertu að reyna að gera okkur eiginlega? Það er ekki það að við kunnum ekki að meta gjafmildina þína en þessir skaflar gerðu það að verkum að strætóinn kom einum og halfum tíma of seint. Krakkarnir skammaðir fyrir að mæta of seint og ég varð að labba síðasta spölin í skólann eftir að hafa næstum runnið í ánna. Þú verður að skilja mig.
Árný

Dagur 7. Jóli?
Þetta er ekkert fyndið hjá þér lengur. Það gæti svo sem verið ofsalega kósý að vera heima í svona veðri með heitt kakó og hlusta á jólatónlist. En það er ekkert til sem heitir snjófrí í Sviss. Þeir eru að verða brjálaðir í skólanum út af seinkomu nemenda, kennarinn öskraði í morgunn vegna bleytu sem kom frá snjó og ég verð að leggja 20 mín fyrr af stað til að ná í skólann á réttum tíma! Það er eins gott að þessi snjór endist langt eftir jól! En hættu að senda, þetta er ekki sanngjarnt.

Dagur 8. Jóli?
Hver gefur þér eiginlega leyfi til þess að senda okkur hundrað syngjandi karla berjandi í kúabjöllur glimrandi um göturnar. Ekki til svefnfriður. Svo er ég komin með nóg að dyraötum frá þér! Ég er mjög svekkt útí þig.

Dagur 9.
Hlustaðu nú ófétið þitt. Það er nóg af kulda, látum og leiðindum í skólanum. En að þú skulir ganga um með svartan ljótan karl sem skilur eftir sig sótsvört andlit og sæti. Það var þér fyrir bestu að maðurinn hafði vit á því að snerta mig ekki. Ég vara þig við. Þinn óvinur
Árný

Dagur 10.
Heyrðu mig nú feitabollan þín, það er búið að loka flugvellinum í Genf vegna of mikils snjós. Lestakerfið er í rugli og ég þarf að vakana 6 á morgnanna til að hunskast í skólann í skítakulda vegna þess að við erum á seinusta séns því strædóinn er að huga að nýrri tíma töflu þar sem hann er alltaf of seinn! Ég skal finna þig í fjöru.

Dagur 11.
Þú ert ekki í lagi! Ég hef þurft að þola kulda, snjókomur, skammir og leiðindi í hátt í tæpar tvær vikur. Og svo núna rétt fyrir jól sendiru okkur þessa dembandi rigningu og rok!
Ég veit að þú ert svekktur útí mig fyrir síðar þarna um árið en bojóboj þetta er fullmikið og ég segi það enn einu sinni og stendi við það. JÓLA HVAÐ!!!

Eins og þið sjáið þá er ég í gríðarlegu jólaskapi. Þetta verður sennilega fyrsta og síðasta skiptið sem ég á eftir að sakna skötunnar á þorláksmessu, troðningsing við Hapkaups kassana og óþolandi blikkseríurnar! Verð reyndar að viðurkenna að pakkinn sem ég fékk frá þeim heima er alveg að bjarga málunum. Kannski að teikningarnar hennar Sigrúnar og súkkulaðið geti gert kraftaverk svona rétt yfir jólin. Annar er komin 23 desember og mér líður eins og 13 október. Skellti mér í það áðan að föndra jólaskraut. Það er skandall hvað það er lítið hérna. Ég myndi samt gefa aðra hendina fyrir frí í morgunn. Sérstaklega þar sem það er þema vika í gangi og í morgunn var stærðfræði dagur! Ég sem hélt það gæti ekki orðið meira ó jólalegt hérna. Það er klárt að það verða ekki íslensk jól á þessu heimili. Ef það er eitthver sem spyr sig hvað mér finnst tilheyra íslenskum jólum þá skal ég svara því hér og nú. Brosandi andlit þrátt fyrir erfiðan dag, spenningur og frí á þorláksmessu! Það væri of mikils ætlast ef ég færi að biðja um hamborgarahrygg, sykurhúðaðar kartöflur og skötu. Þó ég gæfi mikið fyrir það núna. Fæ mér tvöfaldann skammt þarnæstu jól!

Ég gef þeim mæðginum þó prik fyrir einstaka garðskreytingu! Hreindýr eða sjóhundur. Þetta gefur mér allavega hlýjar móttökur og kemur mér allavega í gott skap!

En að daglegu þjasi í Sviss. Ég stóð í röðinni í Migros í morgun og mér var mikið skemmt af kínverskum túristum sem voru á undan mér! Miðað við spuringarnar hjá þeim þá finnst mér hálf ótrúlegt að þeir hafi komist alla leið Kína. ,,Takið þið bandaríksa dali?". ,,Nei", sagði afgreiðslu konan hálf hneiksluð á spurningunni. ,,En evrur?" sagði túristinn orðin dálítið stressaður enda með fullar körfur og löng röð á eftir honum. Afgreiðslu konan sagði eitthvað um að aðeins væri hægt að borga með seðlum og ræddi eitthvað við túristann sem var orðin verulega stressaður. ,, En takið þið kúlúggúla kort" sagði hann loks(Ég náði ekki alveg nafninu). Afgreiðslu konan var alveg að gefast upp, starði bara á hann og gaf honum hreint nei eða "ég hef ekki hugmynd hvað það er" með augnaráðinu einu. ,, En kredit kort hlítur að duga." segir hann eftir korters pælingar. Síðan tíndu þeir þrjátíu súkkulaði stykki og eitthvað svipað magn af hrísgrjónum upp á borðið. Þessir túristar!
Ég er að reyna telja sjálfum mér trú um að ég hafi aldrei verið svona túristi. Þó ég veit innst inni að ég er í gríðarlegri afneytun. Við höfum flest upplifað eitthvað nýtt í nýju landi sem öðrum fynnst hluti af daglegu lífi. Við erum bara með mis mikið af okkar mómentum í því.

Ein frá því þegar við fórum að renna okkur í brekkunum. Loksins að ég fann eitthvern.

Þessi þorláksmessu dagur var þó ekki alslæmur. Fékk fyrstu einkunnina mína í morgun, fyrir myndlist. Var alveg hæst ánægð með framlag kennarans. Vorum þrjú hæst. Nokkuð góð byrjun á einkunnum verð ég að segja! Myndlist er svo sem eitthvað sem maður getur gert á nokkurra tungumála kunnáttu. Kemur sér vel að hafa eitt svona fag á dagskránni. Sérstaklega þar sem þetta er grunnfagið mitt. Ætli maður verði ekki að stefna á sömu einkunn í stærðfræði. Gangi mér vel..

Ég var að reyna byggja upp voðalega jólastemmingu hérna áðann. Skellti íslenskum jólalögum í gang og lét fara vel um mig. Þetta var allt á góðri leið þangað til bölvaður söngvarinn missti út úr sér malt og appelsín. Ég ætla biðja ykkur um að senda mér allt áramótaskaupið, bæði fjöldskyldu og íslands skaupið, alla annálana og ég gæti vel þegið ávarp forsætisráðherra líka!

Svona ef þið nenntuð að lesa þetta allt þá spyrjið þið sjálfsagt ,,Jæja nú er hún með heimþrá". Nei, ég held nú ekki. Það er bara þannig að íslensku jólin eru einstök. Samkendin sem við höfum með hvort öðru er einstök. Ég finn ekki vott af því hérna.
En á meðan ég þvældi hérna fyrir ofan um erfið jól, þá fór ég að hugsa hvernig ég ætti að geta bjargað jólunum og gert þau dálítið íslensk-svissneks. Var rétt búinn að hugsa spurninguna þegar mér datt svo margt í hug. Elda möndlugraut, hengja upp íslenska fánann aftur og brosa allan daginn. Það hlítur eitthver að brosa til mín á endanum. Hlusta svo nóg mikið á íslensk jólalög þá kemur þetta. Betra seint en aldrei! Ef þetta kallast ekki að taka málin í sínar hendur þá veit ég ekki hvað.

Jólakortið góða. Eins og ég sagði þá get ég ekki merkt alla inn á myndina inn á facebook. En vil samt minna á að þetta er kort er ætlað öllum konum og körlum!

Jóla jóla

Það er alveg merkilegt hvernig þau halda jólin hérna!

Ég og Sofia vorum rétt komnar út úr lestinni þegar við heyrðum þennan ótrúlega hávaða. Þetta var eins og að heyra óþolandi bjöllu hljóðið hjá ofvaksinni kýr! Eða öllu heldur heilli hjörð.
Fyrir framan okkur voru tugir ef ekki hundrað fullorðnir karlmenn með risa bjöllur berjandi þeim samann til að gera sem mest læti eins og mögurlegt er. Í halaróu á eftir þeim komu þessir furðulegu klæddu aðilar í hvítum kirtlum með ljós á hausnum og yfir það hatt svo að myndir sáust í gegnum hattinn. Minnti mig mest á myndirnar sem við föndruðum í Grundaskóla hérna í denn. Svo á eftir þessu öllu samann komu litlu krúttlegu krílin með kindla og kerti. Það var sennilega það eina hátíðlega við þessa göngu! Frétti svo seinna að þetta væri gert til að vekja jólasveininn sem síðar kæmi og talaði við börnin niðrí bæ. Við létum þar við sitja báðar með reyk eitrun, hausverk og orðlausar yfir þessum uppátækjum landsmanna.

En hvar er þetta hefðbundna jóla"stemming"? Jólagjafa innkaupin og þessi sterki sterki spenningur fyrir jólunum? Er ekki frá því að ég sakni þess dálítið! Ég er nú samt ekki frá því að ég sé kominn í smá jólaskap. Finn ekki vott af því hjá svisslendingum og þeir skilja ekkert í því afhverju ég hlakka svona til. Auðvitað setja þeir upp ljós, skreyta og baka kökur. En þetta er engan vegin sama tilfinningin og sú sem maður fær þegar jólin nálgast á Íslandi. ,,Jólin eru leiðinleg" sagði einn. Ég held ég hafi aldrei verið jafn hneyksluð! Reyndar er kannski dálítið snemmt fyrir námsmenn eins og mig að byrja hlakka til. Við námsmenn fáum ekki frí fyrr en 23 desember! Mér finnst það náttúrlega alveg arfa slakt, en læt mig hafa það. Það sem kemur mér þó í jólaskapið eru öll ljósin, snjórinn og þessi hressi jólaveinn sem gengur milli húsa. Sennilega sá eini sem er kominn í jólaskap. En þessi jóli kom í heimsókn um daginn Eða öllu heldur ætlaði að koma í heimsókn. Þannig er að jólasveininn gengur í öll hús ásamt hjálparsveini og vondum karli(einskonar gríla) til að ræða við húseigendur og börnin á heimilinu. Þessi tiltekni jólasveinn á það til að tala svo mikið. Svo ég, Sami og Andrea höfðum enda lyst til að tala við þá. Andrea ætlaði fyrst að vera kurteis. En þegar hún sá að ég og Sami höfðum slökkt öll ljós inn í eldhúsi, þar sem við sátum og borðuðum gómsæta pizzu, þá gerði hún það sama og endaði meira að segja á því að læðast út um bakdyrnar. Svo var náttúrlega toppurinn á öllu þegar við földum okkur bak við gluggatjöldin svo að jóli myndi ekki sjá okkur. Svo gægðumst út um gluggan til að sjá hann. Fékk svona hálfgert kikk, eins og ég væri fimm ára aftur. En áttaði mig eftir smá að ég væri hér standandi bakvið gluggatjöld með 24 ára bróðir mínum. Við ætluðum aldrei að hætta hlægja af þessar vitleysu. En okkur datt ekki í hug að kveikja ljósin! Svona til öryggis ef jóli koma aftur.

Það eru fjórir hlutir sem mér finnst möst um jólin: Jólaköku bakstur, snjór, ljós og rétti andinn. Á þessara hluta eru enginn jóla! Ljósin eru að týnast upp hérna út um allt, snjórinn hefur streymt niður eins og vatn úr krana síðustu daga og við tókum heljarinnar kökubakstur um daginn. Allar mögurlegar gerðir, því miður ekkert eins og heima. Nema spesíurnar. Einu af fáu jólakökunum sem mér finnst voðalega vondar. En núna þarf bara að bíða eftir jólunum. Sú bið er alltaf lengi að líða.

Efnilegur bakari og ekki svo efnilegur bakari.

Það kom mér dálítið á óvart hvað svisslendingarnir eru þrjóskir. Það myndi ekki nokkrum íslendingi detta það í hug að hjóla í sköflum. Þeir láta bara vaða. Ég ákvað auðvitað að gera slíkt hið sama, láta vaða. Það reyndist reyndar þrautinni þyngra að hjóla í sköflunum og það koma oftar fyrir en einusinni að ég missti stjórn á hjólinu og/eða endaði í næsta skafli. Ég hafði reyndar lúmskt mikinn húmor fyrir þessu enda ógeðslega fyndið að sjá reiðhjól fasti í skafli. Í hvert skipti hugsaði ég ,,hvaða vitleysingi dettur í hug að hjóla í svona ófærð".

Það er þó ýmislegt sem maður lærir hérna. Ekki bara verð ég orðin þræl reynd í snjó-hjóla kappi þegar ég kem heim! Heldur íhuga ég að leggja fyrir mig lúðrablástur og jóðl á næstunni. Marcel laug nú að nágrönnunum þegar ég var ný kominn að ég hefði gríðarlega mikinn áhuga. Ég er alveg hand viss um að gaulið í mér færi vel samann við sekkjapíu ískrið í Sami. En ég hef reynt að kenna þeim hitt og þetta af okkur Íslendingunum. Reyndi rétt áðan að kenna þeim að borða harðfisk. Það enduði á því að náð var í skæri og klippt fiskinn. Harðfiskurinn var of harður. Þau voru varinn að óttast að missa tennurnar með þessu áframhaldi. Þessir svisslendingar..

Það kom svona ótrúlega falleg veður síðasta laugardag! Alveg hreint óska jóla veður!

Ég skellti mér í stuttan göngutúr í snjónum. Ég segi það satt þetta veður var eins og hitabylgja í samanborið við veðrið tveimur dögum áður. Þá var -10 stig! Mig langaði fátt meira en að slást í hópinn með krökkunum sem voru að renna sér á marglituðu sleðunum niður hæðina. En nú hefst leitin endalausa að snjósleða félaga. Allir orðnir of gamlir fyrir svona lagað, segja þau. Ég sem hélt ég væri gömul. Ég veit þó að ég verð aldrei of gömul til að fíblast aðeins!

Það var sett upp Shakspear leikrit á dögunum í skólanum. Hópur frá Cambridges sem gerir þetta á hverju ári. Ferðast um Evrópu og setur upp þessa sýningu. Get ekki ímyndað mér hversu skemmtilegt þetta hlítur að vera! Væri meira en til í að taka þátt í svona sýningum. Í samræmi við sýningarnar lesum við í enskuklúbbnum leikritin. Svo að við vorum skildug að mæta á sjá verkið. Þetta var mjög áhugavert leikrit, ekki það skemmtilegasta en þau léku þetta vel. Annars er dálítið erfitt að fylgjast með leikriti sem fer fram á hárri ensku leikið að breksri kynslóð. En það gekk upp. Það sem mér fannst þó skrítið var að fyrstu orðin sem ég hugsaði þegar ljósin slokknuðu í salnum og aðeins ljósið sem beindi á mitt sviðið var "Afi, hvar erum við". Þetta poppaði bara upp í hausinn á mér. Alveg óskylt öllu því sem ég hafði hugsað mínútunni áður. Ætli það hafi ekki verið eitthvað við þetta móment sem kveikti á mér að nú væri komið að mér að segja mínar setningar. En akkúrat þarna var röðin kominn að öðrum. Þessar settningar virðast alveg pikkfastar í hausnum á mér. Ég gat röflað hálft leikritið án nokkurs vandræða. Mikið vildi ég að skóla lærdómurinn myndi festast svona vel í kollinum!

En það eru handboltaleikir sem fylla dagana mína um þessar mundir. Laura var að spila merkilegasta leik tímabilsins hjá liðinu í gær. Auðvitað mætir maður og hvetur þær áfram. Það er kannski ekki frásögu færandi eftir ræðuna sem ég gaf henni að þær unnu leikinn með sex mörkum. En engu að síður flottur leikur. Kanski aðeins of margar tvær mínútur og spjöld. Þessi kvennahandbolti! Svo er leikur hjá Sami bróður mínum á eftir. Hálf skammast mín að vera fyst núna að fara á leik hjá honum eftir nánast fjóra mánuði hérna. En seint er betra en aldrei eins og maðurinn sagði. Annars eru þetta erfiðar stundir, eins og þið vitið sem hafið setið heima með okkur systkinunum þegar íslenska handbotaliðið keppir. Dagurinn er ein tauga hrúa fram að leik, stressið í hámarki og mörg óæskileg orð látin falla og svo fer það allt eftir því hvernig leikurinn fer hvort dagurinn sé í lagi. Getið rétt ímyndað ykkur hvernig ég verð í janúar á HM. Þetta verður erfiður mánuður. Eða ég byrja að taka á spenningnum fyrir handbolta núna. Sennilega skynsamlegra ef ég ætla halda geðheilsu í janúar!

Það eru nú samt alltaf fleiri Íslendingum sem langa að fara erlendis um jónlin eða í fríinu heldur en þeir sem vilja sjá íslenska handboltaliðið núna. Ferðast milli borga og njóta lífsins. Við erum alveg ævintýrasjúk þjóð. Og ég er enginn undantekning. Reyndar þarf ég ekki að fara úr "landi", ef ég get orðað það þannig, til að komast til helstu borga Evrópu. Sem eru auðvitað kostur þar sem flugið kostar sitt. Ég er einmitt núna að athuga ferðir til, Frankfurt, Paris, Trento, Florens, Madrid, Milano og, og.... En haldið ykkur fast. Ferðirnar kosta aðra leið frá 2500kr-7500 kr!

Verið þið blessuð og sæl. Ég skal skila kveðju frá ykkur til Evrópu!!

Svona í tilefni þess að jólin eru tími ástar og friðar, þá ætla ég að enda færsluna á nokkra punktum sem ég tók úr frétt af pressunni "Ástin í augum barnanna". Þau voru víst ekki öll sammála hvernig ætti að skilgreina ást.

Ég ætla sko ekkert að flýta mér að verða ástfangin. Það er alveg nógu erfitt að vera í skólanum.
-Regína 10 ára.

Æ, hættu að spyrja mig að þessu með ástina, ég fæ hausverk...ég bara krakki og ég þarf enga ástina. -Ragnar 7 ára.

Strax á eftir þegar ég er búinn í leikskólanum ætla ég að finna mér konu. -Tómas 5 ára.